Dag 11 Viborg – Aalborg 98.18 km (1007,02 totaal)
8.35 - 16.10
6.31.02
Tussen 8 en 9 uur kon ik gaan ontbijten. Dat betekende ook dat ik een beetje kon uitslapen. Om half 8 begon ik rustig alles in te pakken. Gaat toch een stuk sneller, zo zonder tent. Iets voor 8 liet ik mijn spullen achter in de kamer (waar ik trouwens alleen sliep, ook al betaalde ik deze keer minder omdat het een gezamelijke kamer betrof). In de ontbijtzaal aangekomen zie ik daar tafels vol met mannen zitten. Ze kijken allemaal zeer verbaasd als ik binnenkom. Het zijn geen Denen. Ik denk dat het Poolse mannen zijn die hier zijn om te werken. Ze waren al eerderkomen ontbijten en gingen om 8 uur weg. Er was verrukkelijk versgebakken brood met een heel knapperig randje. Lekker beleg, die lekkere kaas weer en nog veel meer. Bij het dienblad met sapjes stond ook iets net verschillende vruchten. Vast net zoiets als laatst. Maar nee. Toen ik mijn halve glas vol had, zag ik dat het vruchtenyoghurt was! Dan maar lepelen met een lange lepel! Voor ik het wist had ik lekker ontbeten en zat ik met al mijn spullen weer op de fiets. Aalborg zou mooi zijn, maar wel bijna 100 km verder. Nibe kan ook nog, dat is ongeveer 75 km. Pfff wat een wind! Uit het westen dit keer. Dat is alweer even geleden dat ik die had. Maar als je naar het noorden moet is het net zo erg als oostenwind...En dan die heuvels! Wind die tegenwerkt als je naar boven moet, maar ook als je naar beneden wilt. Met moeite haalde ik in de afdalingen 18 km/u. En het was koud! Je zou denken dat dat wel meevalt met de zon erbij. Als dat zo door zou gaan, ging Nibe ook niet lukken. Ik begin me aan allerlei dingen te ergeren. Als er na een bocht weer een heuvel komt, als ik het zoveelste plaatsje zie dat in de naam eindigt op ‘rup' (Åstrup, Ejstrup, Skringstrup, Tostrup, enz...) en aan de wind! Ik vraag me weer eens af waarom ik dit ook al weer deed. Als ik in Aalestrup kom, moet ik wel ff lachen. De ‘u' spreek je uit als een korte oe. En ik krijg een kleine flashback. Ook al was dat niet Aalestrup, maar ‘Allemaaltlup'. Hahaha! ;-p Er is daar ookeen fietsmuseum. Daar wilde ik wel even gaan kijken. Blijkt ie dicht te zijn! Op zaterdag middag gaan de winkels/bezienswaardigheden vaak al dicht. Op zondag zijn ze dicht en veel ook nog eens op maandag.
Ik had doorgekregen dat ik in Års (Aars) een paar stickers moest plakken en had wat aanwijzingen gekregen. Plots zie ik een bakker en ga daar even mijn lunch halen. Het is dan al 13.15 uur en ik had nog maar 50 km op de teller staan. De aanwijzingen zijn goed op te volgen en ik maak aantekeningen, om de route duidelijk in beeld te krijgen. Als ik op een fietspad beland, net buiten Års, ga ik lekker in het gras zitten om mijn broodje op te eten. (Die bij nader inzien ruim €5,- kostte) Omdat ik niet goed gekeken had, prikte de brandnetels flink door mijn broek. Lekker! Gelukkig zijn er ook netelvrije plekjes en daar geniet ik van mijn broodje, die ik toch wel heb verdiend na zo'n tocht! Ik drink mijn eigen gemaakte ‘dubbelfris' op (water met vitamine C bruistablet), en herzie mijn plannen. Ik besluit naar Nibe te gaan. Als ik het later het fietspad volg, blijkt dit weer één van die hele fijne fietspaden te zijn! Als een speer ga ik eroverheen. De wind is niet voelbaar omdat er veel bomen en struiken staan en het asfalt is op een paar hobbeltjes na ook niet verkeerd! Binnen het uur ben ik 20 km verder! Nou, dan kan ik ook wel door naar Aalborg. De laatste 10 km van het fietspad zijn wat zwaarder omdat de wind weer komt kijken, maar ik ben rond half 3 al in Nibe. En als ik naar Aalborg wil, moet ik vooral naar het oosten! Laat ik dan windmee hebben. En je weet nooit hoe de wind morgen weer staat. Vol goede moed ga ik ervoor. Van Nibe naar Aalborg wel wat heuvels en soms reed ik over asfalt waar al sinds de uitvinding van asfalt niets meer aan gedaan was, maar ik heb vooral wind mee! Zeker de laatste 18 km gaan super snel. Iets voor 16.00 uur rij ik Aalborg binnen. De jeugdherberg is dan nog een minuut of 10. Ik heb onderweg heel veel moois gezien. Maar het is moeilijk vast te leggen op foto, omdat het vaak om mooie uitzichten gaat. Het oog kan dan een stuk beter inzoomen dan de camera. Ik rij ook hele stukken langs het water van een fjord. Het is net of ik op het randje van de wereld rij. (Ja, dat kan niet...) Lekkere muziek in mijn oren, geuren die ik eerder al beschreef ruiken hier haast als parfum. Ineens klinkt Jan Smit uit mijn iPod. Hoe komt die er nou op? En ook nog eens hier op het randje van de aarde? Ik raak ff helemaal in de war en hoor dan ook nog de zin ‘Zonder sneetjes brood was ik waarschijnlijk halluf dood als ik vanmorgen niet meteen was opgestaan.' HUH?!?!?!?
De jeugdherberg heeft gelukkig een plekje voor me en deze keer krijg ik automatisch een kamer voor mezelf. Tenminste, daar betaal ik wel naar. Lekker douchen en wat eten maken. Mijn oren en handen hebben last van zonne-exceem. Best apart, alleen de bovenste helft van mijn handen (onderkant zit vaak nog in mouw) zitten vol bultjes. En mijn oren zien eruit zoals die van papa er wel eens uit kunnen zien na een paar dagen felle zon! Au!
Morgen wil ik proberen Hirtshals te bereiken. De berichten voor het weer zijn minder dan vandaag, dus zal zien of dat gaat lukken. Dan woensdag via Skagen naar Frederikshaven. Daar een dag latermet de trein naar Kolding en dan vrijdag/zaterdag terug naar Nederland. Klinkt allemaal wel erg dichtbij, terwijl ik nu zo ver zit. Ik ben blij dat ik mijn laptopje mee heb, het heimwee gevoel is zo een stuk minder. Bedankt weer voor alle reacties, mailtjes en sms'jes. Dat doet me erg goed.
Een warme groet/knuffel (kies maar),
Kelly
Dag 10 Silkeborg – Viborg 54,14 km (908,84 totaal)
3.38.02
10.30 - 14.15
Om half 8 werd ik wakker. Een sms'je van mama! Die is er al vroeg bij. Ontbijt op bed gehad van Wouter?Het geeft me weer frisse moed en na de toch nog goede nachtrust ben ik klaar om mijn band te lappen. Dat heb ik op mijn 12e een keer geleerd van papa.... Hoe ging dat ook al weer? Eerst fiets op z'n kop, stuur recht (hij viel namelijk al bijna om toen het stuur scheef stond) en band lichten. Al vrij snel had ik een gaatje gevonden en met de lekzoeker was de exacte locatie snel gevonden. Band weer leeg (dat had papa mij een paar weken geledennog even ingefluisterd voor de zekerheid), schuren, solutie erop, plakker erop, drogen. Toen checken. Er zat nog een gaatje in. Het stukje steen dat het had veroorzaakt zat er zelfs nog in. Hele ritueel nog een keer. Toen leek de band vol te blijven. Ik ging nog maar even naar binnen om e.e.a. op te ruimen. Na een minuut of 15 was de band nog even stevig als toen ik wegging, moet goed zijn. Alles weer op zijn, plek, band hard oppompen en een testritje maken. Ik reed naar de jeugdherberg waar ik de dame van dit appartement vroeg of ik een fietspomp mocht lenen. Mijn handpopmpje kon de band niet super hard opgepompt krijgen. (Of mijn armspieren zijn niet ver genoeg ontwikkeld...) Een goede pomp met barmeter kwam tevoorschijn en ik pompte tot 59. Er stond 'max 60' op mijn band, dus dit moest goed zijn. Weer terug bij het appartement was de band nog steeds super hard. Ik heb rustig een brunch klaargemaakt, fiets volgeladen en om half 11 ben ik vertrokken. Ik wilde niet te ver vandaag, vanwege de bandlaptijd en de barre tocht van gisteren vond ik Viborg wel een goed doel. Zo ongeveer 50 kilometer. Eerst de route terugvinden, dat was snel gelukt. Toen een paar flinke klimmen. Daarna wel wat heuvels, maar allemaal goed te doen. Om de zoveel kilometer check ik toch even mijn band. Blijft keihard (nou ja, bijna 60 bar hard).Weer een paar grindpaden en uiteindelijk weer een heel fijn lang fietspad dwars door het mooie landschap, zonder veel klim en klauterwerk. En het weer? Prachtig!! Geen noemenswaardige wind, veel zon, FIJN! Tot in Viborg leidde dit pad. Daar was het met behulp van de kaart niet zo moeilijk om de jeugdherberg te vinden. Om 14.15 uur was ik er al. Ruim 3 ½ uur fietsen en ik kan hier gaan genieten van de zon, want die schijnt volop vandaag. Nog even de stad bekijken en wat eten. Ik bekijk later wel wat morgen ga doen.
Liefs Kelly
Dag 9 Randbøl – Silkeborg 82,14 km (854,7 totaal)
8.30 - 18.10
6.58.39
Rond een uur of 7 werd ik wakker. Half slaapdronken ga ik in mijn pyjama naar de badkamer. Op de gang kom ik ineens een man tegen. Wist niet dat die hier ook logeert! ‘Good morning' zegt hij lachend. Bij de wastafels staat nog een jongen. Grote bos lang haar, baard. ‘Morning!' Nou, dat had ik niet verwacht. Hoeveelkerels zijn hier??Ik dacht dat ik hier alleen sliep. Verder heb ik ze niet meer gezien ofgesproken. Om half 8 kwam mijn ontbijt binnen. De aardige eigenaar (Flemming) maakt nog even een praatje en ik smul van het ontbijt. Versgebakken wit brood, weer die lekkere kaas en wat vleeswaren. Ook een lekker sapje. Sinaasappel, appel en wortel. Het regent nog steeds, wat harder dan gisteren, maar de wind is wat minder geworden. De hellingen zijn een stuk steiler geworden, maar de afdalingen ook. Ik rij door bosgebieden en het ruikt er als in een sauna. Nou ja, eigenlijk is het natuurijk omgekeerd, de sauna ruikt naar de natuur in dit soort gebieden. Als ik langs een stapel vers versnipperd hout rijd, is het helemaal sterk. Diep inademen, tot in mijn tenen... mmmm...Het heeft best veel geregend en ik zie overal wormen op de weg liggen. De meeste zijn platgereden. Ik vraag me natuurlijk af wat die diertjes daar doen. Het asfalt is niet echt een weg om iets te vinden. Of een wormentrek. Of is dat alleen bij padden zo? De foto's die ik maak deze dagen lijken een stuk zonniger dan dat het in werkelijkheid was. Omdat mijn fototoestel het te donker vindt, gebruikt hij vaak een flits. Als ik langs een kerkje rij, zie ik een bord staan. Ik weet niet wat het betekent, maar het lijkt op een wegafsluiting. Ik neem de gok. Een paar kilometer verder zie ik dat de hele weg overhoop ligt. Gelukkig is er voor de fietsers van de Hærvejen een paadje gemaakt om toch de weg te kunnen vervolgen. Heel in de verte zie ik een weg héél steil omhoog lopen. Gelukkig hoef ik die niet te nemen. Vandaag fiets ik vooral naar het noorden en ik zie dat de lucht daar een stuk lichter is. Er is een hele duidelijke grens te zien. De route gaat ook weer over de nodige grindpaden. Gisteren waren deze goed te doen omdat het een beetje vochtig was (en er was al vaak overheen gereden). Vandaag gaat het iets moeizamer omdat het toch wat drassig is geworden. Aan de ene kant vind ik die paden vervelend omdat ze niet zo lekker rijden, maar aan de andere kant is het wel erg mooi om van deze kant de omgeving te zien. Het regent nog steeds. Ik had via internet de weersverwachting bekeken. Wat ik me toch een beetje afvraag: als er staat ‘kans op regen 70%', wordt dan bedoeld dat het 70% van de dag regent? Of dat er 70% kans is dat het überhaubt gaat regenen? Het stopte in ieder geval niet met regenen vandaag... Ik kom langs veel plaatsen met mooie witte kerkjes. Ik blijf ze op de foto zetten. En als je dan na een pittig stukje fietsen toch achter een kerkje staat.... Er volgen een paar mooie stukken. Wel een paar grind/gravel paden met een pittig klimmetje (en de afdaling is dan niet zo leuk, want mijn stuur gaat dan graag zijn eigen gang). Wel weer prachtige uitzichten. Ik maak nog een klein omweggetje omdat ik graag langs Løve wil. Daarna, als ik weer terug ben op de route volgt er een flinke afdaling en in het dal neemt de route de afslag naar een fietspad door de bergen. Dit pad heeft een helling van ongeveer 1,5% volgens mijn boekje en is dus een stuk beter te doen dan de bergen aan beide zijden van dit pad. Soms fiets ik wel erg hoog, dan zie ik diepe afgronden. Maar ook weer prachtige vergezichten. Dit pad gaat helemaal tot in Silkeborg. Dat is zo'n 20 km! Echt super. Na 10 kilometer werkt de 1,5% in mijn voordeel. Ik hoef niet hard te trappen en ga toch lekker snel vooruit. Als ik even ga stilstaan voor een foto hoor ik ssssssssss. Nee toch?? Ja hoor. Zelfs de anti-lek banden zijn niet opgewassen tegen zoveel grindpaden en dan met dit weer... (Nog steeds in de regen) pomp ik mijn band op. Ik kan er ongeveer 500 meter mee fietsen, dan is ie weer zo plat als een dubbeltje. Nog een keer oppompen heeft geen zin. Het is nog 5 kilometer tot in Silkeborg, de stad waar ik de jeugdherberg wil gaan opzoeken. Dan maar lopen. Ook wel eens lekker voor mijn benen. Gebruik ik weer eens andere spieren. Maar het is geen pretje hoor. Als ik in Silkeborg kom, vraag ik de weg naar de jeugdherberg. Een vriendelijke man moet ook die kant op en samen lopen we een kilometer of 2. We kletsen gezellig en als onze wegen scheiden, kan hij me, met een paar simpele aanwijzingen, naar de jeugdherberg wijzen. Daar aangekomen krijg ik te horen dat ze helemaal volgeboekt zijn!! Wat nu? De dame achter de balie vertelt dat ze zelf ook een appartement verhuurt. Voor 450 kronen (62 euro) kan ik daar een nacht blijven. Nou, dan dat maar. Ben ik in ieder geval warm en heb een dak boven mijn hoofd. Nog eens 3 kilometer lopen door de regen, kom ik aan op het ades. Binnen ruikt het raar, het is een kelderappartement (wel met ramen, maar ter hoogte van de stoep) en het is best klein. Maar er is wel een warme/hete douche en de verwarming zet ik ook gelijk aan. Het was wel afzien, die laatste 10 kilometer lopen. Ik ben kapot. Om 19.30 uur ga ik in het bed liggen en besluit daar te blijven tot ik de volgende ochtend wakker wordt. De hele avond en nacht hoor ik rare geluiden. Die van een vollopende radiator (ook nadat ik de ‘mijne' heb uitgezet) en het geluid van water dat door de afvoer stroomt. (Van het appartement boven.) Wat een dag. Morgen band plakken en niet zo ver rijden....
Dag 8 Øster Løgum – Randbøl 85,26 km (772,56 totaal)
8.10 - 17.05
6.53.04
Wat heerlijk geslapen! Warm en cosy. Om ongeveer 7 uur word ik wakker van de geur van koffie. Omdat ik er rond deze tijd uit wilde, doe ik rustig mijn ogen open en zie regen op het raam. Hmmmm... Gelukkig hoor ik geen gespetter. Nog een beetje slaapdronken loop ik naar ‘mijn' woonkamer en zie daar al een compleet ontbijt klaar staan!! Alles keurig afgedekt en kakelvers. Nog in pyjama ga ik op de bank zitten (want het stond op de tafel daar klaar) en begin aan mijn ontbijt. Dikke, super zachteplakken witbrood, hele zachte kaas met iets erin, soort komijn, maar dan net anders. Dat is genieten. Twee lekkere slurp-eitjes (maar ff een streepje ertussen, anders leest het zo raar: slurpeitje) erbij, met een minischaaltje grof zeezout, smaakt ook prima. Ik zou hier nog wel een paar uur willen blijven zitten. Maar ik heb nog veel plannen vandaag, dus kleed ik me aan, pak mijn boeltje in en check even goed of ik alles mee heb. Toen ik binnenkwam, heb ik overal wat neergelegd (ja, jaaa), dus moet wel zeker weten dat ik alles weer heb. Als ik buiten ben voel ik het miezeren. Gelijk de regenponcho aan, capuchon op. Zo, dat ziet er niet uit, maar het is wel een stukje warmer. Voor ik het weet zijn de eerste 10 kilometer voorbij. Het is welliswaar flink tegen de wind in fietsen en de regen werkt ook niet mee, maar de omgeving is niet vervelend. Ik rij langs een, wat ik denk, kerstboomkwekerij (of iemand met een héle grote voortuin die gewoon erg veel van sparren houdt!). Ik kom veel sporen uit het verleden tegen. Grafheuvels, runestenen met opdruk, erg indrukwekkend. Het is alleen jammer dat het weer niet meezit, dan is het net ff lekkerder om dingen te bekijken.
Als ik nu een paar meter bij mijn fiets vandaan loop, waait ie om en mijn poncho wappert dan extra om me heen... Na een stuk met (alweer) veel tunneltjes, zie ik in de verte twee enorm grote konijnen springen. Ze lijken wel honden, zo groot. Als ik voorzichtig dichterbij kom (en dat gaat goed, dankzij de wind ;-)), zie ik dat het herten zijn! Eén ervan blijft zelfs even staan voor een foto. Wel goed kijken, want hij was nog best ver weg en mijn camera werkt niet zo goed als mijn oog. Een stuk verder zie ik de weg omhoog gaan. Wat staat daar nou midden op de weg? Is dat een persoon? Ik kom steeds dichterbij en denk nog steeds hezelfde. Pas als ik er bijna ben, zie ik dat het een struik is, geknipt als persoon. Daar maakt de weg onverwacht een bocht naar rechts en kennelijk zijn veel automobilisten daar rechtdoor gereden. De struik heeft ook een rode reflector in zijn hand. Ludiek! In Jels doe ik wat boodschappen. Is Haribo Deens? In iedere supermarkt (ja, ik heb er al twee gezien hier) zie ik een heel groot rek speciaal voor Haribo! Wat ik wel grappig vind is de prijsaanduiding daar. Op het kaartje staat heel groot de prijs voor als je meer dan één van dat product koopt, daarboven de korting die je daarmee uitspaart en daarboven heel klein de prijs voor één stuk. Verder staat bij alles ook de prijs per kilo genoteerd. Het is een vol kaartje, want het gewicht en de naam staan er ook nog op! Ik heb ineens ontzettende trek in rode paprika. Ik zie twee punt varianten liggen en neem die mee in mijn mandje. Buiten gekomen eet ik er één op. Zo lekker, je zal er maar trek in hebben. Op de verpakking lees ik dat ze uit Nederland komen. Omdat hier geen plek is om even lekker een bakkie te doen, fiets ik door. In Vejen aangekomen, rij ik door een winkelstraat en zie daar een bakker met zitplaatsen. Daar was ik aan toe. Even binnen opwarmen en bijkomen. Ik bestel een bakkie thee met een koek. Ik kom even helemaal bij. Dit doet mijn lichaam dan in ruststand na een flinke tocht: Mijn hoofd begint te gloeien. Beginnend bij mijn oren, dan de rest van mijn lijf. Daarna krijg ik het koud, met kippenvel. Vervolgens trekt dit rustig weg en wordt de temperatuur weer normaal. Ik bestudeer de mensen een beetje (hebben ze bij mijn al lang gedaan: zo'n type op de fiets met zoveel bagage in dít weer..) en hoor de taal. Het klinkt wel mooi, maar er is geen touw aan vast te knopen. Ik beluit naar Vorbasse te rijden om daar te bekijken of ik nog verder wil/ kan. Ik heb nog maar 60 km gereden, maar er is al wel veel tijd in gaan zitten, door dit weer. Er zijn nog steeds hellingen en klimmetjes, maar met deze wind en regen zijn die af en toe best zwaar, zeker als er geen beschutting is. Onderweg kom ik nog een paar mooie dingen tegen. Een prachtig wit kerkje in Bække. Met een blauwe lucht nog mooier, maar absoluut de moeite waard! En ik zie een stenen scheefsgraf als ik weer over één van de grindpaden rijd. Als ik daar ga kijken, komen er nog een paar paarden naar me toe. Eén met blauwe ogen. Dat had ik nog nooit eerder gezien. Ze geven me een beetje warmte mee.
Ik dacht in Vorbasse uit te komen, maar dat bleek in het dorpje ernaast te zijn. De B&B in Vorbasse is dus 4 km ten westen van de route. Er staan geen adresgegevens bij, dus ik besluit mijn geluk te beproeven bij de B&B in Randbøl, 4,5 km verderop. Nou, daar ben ik nu en het is hier fantastisch! Enorm groot, super luxe keuken, mega ‘leefruimte' met alles erop en eraan. Mooie kamers en keurige badkamers. Alles nieuw. En de eigenaren wonen in een relatief klein huisje aan de andere kant van het plein... Echt super hier! Ik vermaak me hier wel vanavond.
Een dikke zoen,
Kelly
Dag 7 Schleswig – Øster Løgum 90,87 km (687,3 totaal)
8.15 - 17.20
7.09.21
Wat een warmte vannacht! Dit ga ik zeker vaker doen. De kinderen waren vrij snel stil en ik heb best wel vast geslapen. Vanaf half 8 was er ontbijt mogelijk en ik stond al klaar. Lekker ontbeten en een banaan mee voor onderweg. (Die zit overigens nog steeds in mijn stuurtas en heeft het niet zo naar z'n zin gehad, deze rit... Helemaal beurs.) Wanneer ik op pad ga, moet ik eerst de route zien terug te vinden. Ik vertrouw op mijn kaartkennis en ga een kilometer naar beneden, de berg af. Maar dat klopt niet!! Ik moet helemaal de andere kant op. Lekker dan. Weer een km omhoog. Gelukkig vind ik de route vrij snel terug. De heuvels zijn er nog steeds, maar het gaat best. Ik slinger lekker over de kaart heen, want saai een rechte weg volgen is er niet bij. Ik fiets maar door en heb na 40 km nog geen pauze gehad. Ik zie dat ik bijna in Denemarken ben. Daar maar pauzeren dan! Het geeft een lekker gevoel om in Denemarken te zijn. Het land dat zo geliefd is bij fietsers. Ik merk het ook gelijk aan de weg. Mooi asfalt en ik vind ook de bewegwijzering mooi.Eerst ga ik even langs de pinautomaat. De Deense Kronen zien er heel mooi uit. Weer eens wat anders! In een supermarkt koop ik een paar broodjes en eet die lekker op. Het fietsen gaat lekker. Ik ga niet zo hard, de wind doet weer goed zijn best, maar ik geniet. De namen zijn hierniet altijd even gemakkelijk omuitte spreken.Wat dacht je van: Bolderslevskovvej of Bregnehøjvej en Præstegårdsvej...!!
Er gaan ook nog een paar kilometer over een bospad. Leuk, maar erg hobbelig en het kronkelt alle kanten op. Wanneer ik deze weg volg, kom ik lang een heel oud bruggetje. Hoe langer ik in Denemarken ben, hoe zonniger het wordt. En daarmee ook warmer! Wel fijn, want vanmorgen was het nog erg koud.
Na een heleboel tunneltjes kom ik op een gravel/grindweg uit. Dat hoort bij de route, dat is de Hærvejen. Na 3! kilometer grind komt er eindelijk weer asfalt. Die steentjes zijn niet zo leuk om over te rijden. Hoezeer het ook hoort bij de traditie, het is niet mijn favoriete stuk van de weg. Dat stukje asfalt dat ik zag was maar 100 meter lang, was verdekt opgesteld en na de bocht: nog meer grind! Met een gangetje van ongeveer 7 km/u baan ik me een weg tussen/over/door de steentjes. Af en toe hoor ik er één wegschieten onder mijn band. Kan nooit goed zijn. Gelukkig heb ik ‘anti-lek banden'! Onderweg komt er nog een boer op zijn trekker langs
Liefs Kelly
Dag 6 Kleinwisch – Schleswig 96,94 km (596,43)
7.50 - 17.30
6.49.34
Koud,KOUHOUD, niet normaal op vakantie in mei... ik had bijna al mijn kleren aan, kruiken in bed en nog heel koud. Om 1.15 uur heb ik de kruiken opnieuw gewarmd. Eerst wilde ik dat doen bij de kraan binnen, maar toen ik aan de deur zat, begon er een groot klinkende hond te blaffen. Ik was snel weer in mijn hutje! Dan maar het ‘oude' water verwarmen met het waterkookelement. Het duurde alleen wel een paar minuten voordat ik een bekertje heb verwarmd, en aangezien ik 4 keer een beker nodig heb om mijn flesjes te vullen, was ik zo goed als klaarwakker.... Na wat rekenen kwam ik erachter dat ik dit ritueel waarschijnlijk om 4 uur nog eens moest doen, omdat ze dan zeker weer net zo koud waren als nu. En inderdaad. Om een uur of 4 vroeg ik mezelf af of het nog wel de moeite was. En ja. Als ik er om 7 uur uitging, kon ik nog 3 uur genieten van een iets warmer bed en misschien nog even slapen. Dus ik er weer uit. Het begon al te lichter te worden. (Ik zit hier wat meer naar het oosten, daar wordt het wat eerder licht!) BRRRRRR..... Om 7 uur was ik weer een ijspegel en ging maar mijn bed uit. Dan nog maar een keer een hete douche. Weer naar de deur met de hond. Deze keer was het licht, dus kon ik zien dat de hond in de bench zat. Maar hij was niet blij me te zien. Ik heb erg lang staan opwarmen. Daarna weer de kou in. De rijp zat op het gras. Het had dus echt gevroren. Was dat in Nederland ook zo? De ijsheiligen zijn toch al geweest? Of is dat nu net 6 mei?? Alles goed en wel op de fiets, alweer bibberend stapte ik op. De zon scheen volop! Geen wolkje aan de lucht. Ja, daarom was het natuurlijk ook zo koud!! Rustig opwarmertje van 5 minuten. Toen zag ik een mooi plaatje van koeien op de dijk tegen een blauwe achtergrond. Toen ik de foto maakte, sprak een vrouw mij aan en we fietsten een stuk samen. Ze ging naar haar werk en vertelde me van alles over de streek. En tante Lida, ik weet nu ook hoe die gele bloemen heten. Dat is Raps. Ik heb zelfs gevraagd hoe ik het moet spellen.Ooit van gehoord? Ze maken van de zaden olie. Nou, weet ik dat ook weer. Ze vertelde me ook dat het landschap heuvelachtiger zou worden. Onze wegen scheidden en ik kon weer even rustig fietsen. Tien km samen in een tempo van iemand die geen bagage mee heeft, was wel ff pittig. Ook al probeerde ze haar tempo wel aan de mijne aan te passen. Ik ging eten bij een bakkertje. In dit deel van Duitsland zie je overal bakkers met zitplaatsen en terrasjes. Leuk. Daarna begon het klimmen. Niet veel wind, lekker zonnetje. Was wel te doen. De hellingen waren niet zo steil, maar qua frequentie waren er net zoveel klimmetjes en afdalingen als in de Ardennen. Geen stukje vlak. Maar in het lichtste verzet was het goed te doen. Ineens mijn ketting eraf. Ik had naar Femke moeten luisteren. ‘Niet met z'n tweeën tegelijk schakelen.´ Omdat Femke er niet was, ging ik zelf aan de ketting pulken. Maar de tassen zaten in de weg en zorgde voor disbalans. Dus alles eraf. Na een paar minuutjes zat ik weer op de fiets en deed alles het weer. En ik had nu zwarte vingers. Leek ik toch even wat meer op mijn vader! De heuveltjes waren goed te doen, maar het vroeg wel veel van mijn knieën. Een keer rusten langs de kant van de weg in de zon, zittend op mijn jas en een broodje eten van de bakker van een paar uur ervoor. Wat is dat genieten! Wel een grappige bijkomstigheid: mijn gezicht is bruin en mijn handen!
De stukken van 6 en 9 kilometer op één weg vind ik vandaag niet zo erg. Heerlijk muziekje op, goede weg!! Het gaat niet zo snel, maar ik voel me geen hobbelpaard meer. Schleswig is nog wel erg ver weg. Maar de optie ervoor is wel erg dichtbij. Er zit zo'n 30 km tussen. Als ik naar Schleswig ga, wil ik in de jeugdherberg overnachten. De kou van vannacht heeft me wel aan het denken gezet. Misschien dat ik vaker binnen overnacht. En als ik in Schleswig kom, hoef ik dat stuk morgen niet meer te fietsen als het weer wat minder wordt. Ik zal het bekijken op 60 en 70 km. Ik kom weer veel mooie bloemen tegen. En koeien. Als ik een bloem wil fotograferen (in de macro stand, dat vergt wat meer tijd dan normaal), hoor ik ineens gerommel in de bosjes erachter. Staan daar een paar koeien naar me te loeren. Ik schrok er helemaal van. Echt grappig. Nog een keer met een pontje over. Genieten. Om 14.00 uur ga ik lunchen en besluit ik om door te rijden naar Schleswig. Daar naar de jeugdherberg. Mocht die dicht zijn, is er een camping in de buurt. De laatste 30 km fieten lekker door. Beetje heuvels, goed asfalt en mooie uitzichten. Bij Busdorf nog een oude (replica) van een runesteen gezien. Zo bijzonder! Toen ik eenmaal bij Haithabu was, ging het snel. Mooi daar. Dat water, de stad erachter. Toen ik in Schleswig kwam, was het niet zo moeilijk om de jeugdherberg te vinden. Ik kan nog best goed kaart lezen, al zeg ik het zelf! Met ontbijt erbij. Ook handig. Het is erg druk met kinderen hier. Een soort schoolreis ofzo. Ze rennen en schreeuwen, en ik hoor begeleiders tevergeefs corrigeren. Om 18.00 uur ben ik nog even de stad ingegaan. Lopend deze keer. Ik ging op zoek naar een eetgelegenheid. De winkelstraat is erg gezellig en ik vind het jammer dat ik niets kan kopen dat zwaarder is dan een pakje zakdoekjes. Ik zie heel veel ijssalons. Echt heel veel. Nog meer dan dat er bakkers zijn in Melun. Ik heb niets geproefd, wilde wat warms. In een bistro cafe bestel ik een lasagne en een pinacolada. Wederom genieten!! En een leuk uitzicht op debarman! Om 19.00 uur ging de boel al dicht, maar ik mocht rustig mijn drankje opdrinken. Al werd het half 8! Ik deed mijn best en iets na 19 uur stond ik buiten. Ik ga maar eens proberen te slapen. Zal de schreeuwende kinderen blokkeren. Morgen hoop ik Denemarken in te fietsen. Dat is nog 48 km!!
Een dikke zoen!
Dag 5 Wollingst – Kleinwisch 78,2 km (499,49 totaal)
8.15 - 16.30
5.31.35
Er stond een geweldig ontbijt voor me klaar vanmorgen. In Frankrijk volop kaas, hier volop vleeswaren. Een eitje, precies goed gekookt. Thee, jus, vruchtenyoghurt en allerlei soorten brood. Dat is een goed begin van de dag. Eigenlijk was dathet slapen natuurlijk! Lekker bed, warm. Na het ontbijt pakte ik de tassen weer op de fiets. Die mocht trouwens binnen in de zaal staan! Om 8.15 uur vertrokken. De zon scheen, dus bril op en gaan! De wind was wel flink aanwezig. Uit het noord-westen dit keer. Wel beter dan gisteren, maar nog niet optimaal, aangezien ik naar het noord-oosten moet. De stukken naar het oosten gaan lekker vlot. De zijwind is dan bijna niet te voelen. Naar het noorden is was soms erg zwaard. Misschien komt het door de zon, misschien door de omgeving, maar ik rijd een heel stuk lekkerder dan gisteren. De plaatsjes waar ik kom zijn heel gemoedelijk, veel mooie huizen en de wegen zijn veel beter. Behalve dat stuk tussen Köhlen en Groβenhain dan. Dat gaat over een soort gravelpad door het bos. Ik had ook over een asfaltweg kunnen gaan, maar das lang zo leuk niet. Zo is de route niet bedoeld (schreef Kelly, tewijl ze eigenlijk bedoelt: was vergeten te lezen dat die optie er ook was). Vanaf Groβenhain een flink stuk wind mee, dat valt mee! De stukken tegen die volgden vielen daardoor wel wat meer op. Wel mooie wegen, heel rustig en haast sereen. Tussen Lamstedt en Hemmoor heb ik twee stukjes afgesneden. Nu reed ik wat langer langs een provinciale weg, maar dat ging erg goed. Vooral als er grote vrachtwagens langskomen en me een extra zetje geven. In Hemmoor lekker op een bankje bij het station in de zon gegeten. Beetje rekken. Wat is dit genieten. Tijdens het rijden heb ik dat gevoel ook weer veel, vandaag. Ergens langs de weg zijn appels te koop. Ik zeg dat ik er graag één wil kopen en krijg hem vervolgens als ´geschenk´. Dat klinkt zo leuk in het Duits. Cadeautje. Hij smaakte heerlijk!
Ik rij ook een stuk langs de Oste. De rivier kronkelt door het land en staat erom bekend dat hij vaak is overstroomd. Als ik de rivier zie stromen, kan ik zien hoe woest het water is. En nu stormt het niet eens! Hier ook weer prachtige plaatjes van de huizen en de natuur. Maar ik kan ze niet allemaal op de foto zetten. Daar is het bereik niet groot genoeg voor. Het fietsen langs de dijk is erg mooi en wat beschut. Bij Wischhafen met de pont over de Elbe. Er gaan enorm veel vrachtwagens op de pont. Haast niet te geloven dat de pont dit allemaal houdt. En dan ook een paar fietsers... Het is ijskoud op de pont. Zelfs uit de wind had ik gewenst dat ik handschoenen mee had. De reis duurt een half uur en is sneller voorbij dan ik dacht. Ik maak nog een ommetje door Glückstadt. Volgens mijn boekje gebouwd door Denen met hulp van Nederlanders. Dat is wel te zien aan de huizen. Erg bijzonder. Leuke stad om te bekijken. Ik vervolg mijn weg weer langs een dijk. Tussen half 4 en half 5 wilde ik op een camping aankomen en stipt half 4 zie ik een camping. Het is mooi weer en ik besluit daar te gaan staan. Het is eigenlijk een groteachtertuin met zwembad en tuinhuis. Die laatste is omgebouwd tot trekkershut en daar verblijf ik vannacht. Mijn tentje droogt aan de waslijn op advies van de eigenares. Tot mijn verbazing heb ik hier toegang tot internet. Zonder wachtwoord. Leuk. Morgen richting Schleswig. Dat is ongeveer 100 km. Heel veel naar het noorden, dus hoop op goede wind. Er is redelijk mooi weer voorspeld en die honderd moet dan wel lukken. Zeker nu ik vandaag voor mijn gevoel bijna niets gereden heb! Ik kan goed uitrusten vanavond.
Tot snel! Liefs Kelly
Dag 4 Westerstede – Wollingst 89,22 km (421,29 totaal)
8.05 - 17.15
6.30.03
Ik mocht uitslapen vandaag. Ik hoefde niet zo ver als de andere dagen dus een half uurtje langer mocht wel. Maar om 7 uur ben ik toch klaarwakker. Ik had wel heerlijk geslapen, lekker warm. (Deze keer had ik mijn 'kruiken' voor een groot deel gevuld met kokend water (heb zo'n waterkookelement dat op stroom werkt (en datheb ikdan als ik me ga douchen, omkleden, enz.))) Ik hoefde niet halverwege de nacht om nieuw warm water uit, ook heel fijn.Het had vannacht pittig geregend dus de tent was goed nat. Flink schudden dus. Iets na 8 uur zat ik op de fiets. Eerst een stukje terug naar de route. Toen veel saaie lange stukken. En zo mogelijk waren de wegen nog slechter. Omdat het landschap niet zoveel te bieden heeft, ging ik nog meer op nummerborden letten. Van een leraar Duits leerde ik ooit dat de eerste letters van een Duits nummerbord verwijzen naar de streek waar ze vandaan komen. Gisteren kwam ik veel borden met EL tegen. Dan krijg je soms woorden (ook in verschillende talen) en namen in combinatie met de erop volgende letters. Heel amusant als je niet veel beters te doen hebt. Helaas kwam daarna de combinatie CLB. Ja, daar kun je weinig mee. Vandaag veel BRA (leuk, want daar kun je weer woorden van maken), FRI (ook leuk, verzonnen woorden kunnen ook grappig klinken). Nu weer veel CUX (daar kun je dan weer nix mee). Maar het is niet compleet saai hoor. Ik zie heel veel mooie bloemen onderweg. De namen ken ik niet, maar ik kan ze wel mooi op de foto zetten. Na een lang saai stuk van 9 km wilde ik in Ovelgönne gaan eten. Ik zag een café/restaurant dat er niet echt open uit zag. Iets verder zag ik een menukaart hangen met daghappen. Die van vandaag klonk goed. Ik ging er naar binnen en vroeg of ik iets kon komen eten. Om half 1 ging de keuken open. Het was tien voor 12. Ik wilde wel wachten, want ik had het erg koud en daarbinnen was het warm(daarnaast zijn wat langere pauzes goed voor me, heb ik gemerkt). Ik kwam erachter dat deze zaak werk biedt aan geestelijk gehandicapen. Een jonge dame kwam me een flesje cola brengen, met beide handen goed vasthoudend. We kletsten wat en het viel me mee hoe goed ze me begreep met mijn gebrekkige Duits. Erg lief, om 12.15 uur kwam mijn eten al aan. Een groot bord past met spinazie, gorgonzola, champignons en een bakje vruchtenkwark toe. Het heeft héérlijk gesmaakt. Een echtpaar die ook komt eten, maakt nog even een praatje met me.
Het stel dat ik gisteren op de camping sprak, kwam ik vandaag meerdere malen tegen. Iets ten noorden van Brake gingen we met het pontje over. We rijden elkaar af en toe voorbij. Ik zeg ze dat ik een Jeugdherberg wil gaan opzoeken vandaag, omdat ik de camping niet zie zitten (er staat: tentenveldje). Dat hadden zij nog niet gezien en ze gaan misschien hetzelfde doen. Als ik in Wollingst ben en de Jeugdherberg ga opzoeken, zie ik ze net voor me rijden. We komen er aan en zien dat het uitgestorven is. Waarschijnlijk werken hier vrijwilligers en moet je eerst bellen. Dan maar naar een B&B. Na wat routeaanwijzingen van voetgangers vinden we er één. Grote kamer, grote badkamer, warme douche en verwarming. Kunnen mijn kleren goed drogen. Ik zie op mijn laptop dat er een draadloos internetverbinding is. Ik vraag beneden of iemand het wachtwoord in wil voeren. Dat doet de zoon van de eigenaar. Dus ik heb nu ook nog internet! Mama had al helemaal voor me uitgezocht hoe het weer zou worden de komende dagen (en dat is natuurlijk lastig omte sms'en), maar nu kan ik het zelf ook bekijken. Evengoed bedankt voor de moeite mam!! En de rest van de avond? Ik heb al een paar dagen GTST gemist... hahaha... Bloggen, mails lezen, mss nog even een journaal kijken. Wat ga ik morgen doen? Ook dat nog maar even bekijken. Voor nu alvast bedankt voor de reacties. Ik zie dat mijn verhalen al weer veel worden gelezen! De foto's zijn ook onderweg. Dat duurt iets langer i.v.m. uploaden.
Liefs Kelly